Bekkenbodemoefeningen

Oefening baart kunst, ook je bekkenbodemspieren zijn goed te trainen. Het fijne van bekkenbodemoefeningen is dat je ze altijd en overal kunt doen zonder dat iemand anders het ziet!

Je bekkenbodemspieren bestaan uit dezelfde spiervezels als alle andere spieren van je bewegingsapparaat. Dus in weze zijn ze niet anders dan je beenspieren, buikspieren, armspieren etc. Groot verschil is dat je jouw bekkenbodemspieren niet kunt zien.

Spieren hebben zowel snelle als langzame vezels. We noemen dat ook wel de sprinters en de marathon lopers. Sprinters kunnen heel veel explosieve kracht geven. De marathonlopers lopen veel minder snel dan de sprinters, maar kunnen dat veel langer volhouden.

Als je op dit moment zwakke bekkenbodemspieren hebt zijn eigenlijk alleen de sprinters actief. Ze kunnen kort aanspannen maar niet langdurig kracht leveren. De marathonlopers rusten uit, tijd om hen wakker te schudden.

Natuurlijk moet de nadruk niet alleen op de marathonlopers liggen, er moet een goede balans zijn tussen hen en de sprinters. Je wilt tenslotte niet dat er ongelukken gebeuren als je buikdruk hoog is tijdens bijvoorbeeld hoesten of lachen.

Om je bekkenbodem te versterken kan je het beste drie keer per dag drie series van tien keer aanspannen doen. Hoe lang je de spieren aangespannen houdt, is afhankelijk van de conditie waarin die is. Het is goed om na te streven dat je dit tien tellen vol kunt houden.

Raak niet in paniek als je je spieren nog maar één of twee tellen aangespannen kunt houden. Alle begin is moeilijk en zoals gezegd; oefening baart kunst. Door consequent te oefenen ga je al snel verbetering merken. En bedenk: strakke spieren krijg je in de sportschool ook niet in een week, toch? Als je bekkenbodemspieren na het oefenen moe zijn,  dan ben je goed bezig.

Een goed functionerende bekkenbodem is een samenspel tussen de marathonlopers en de sprinters. Je hebt hierboven kunnen lezen hoe je de marathonlopers wakker schudt, nu kom je te weten hoe je de sprinters traint.

Stel je voor: je staat op de begane grond in je huis en je gaat met de trap naar boven. Helemaal naar zolder. Als op zolder staat en je kijkt naar boven kun je de balken zien van het dak. Die noemen ze ook wel de hanenbalken. Ze zitten vaak zo hoog dat je ze wel kunt zien, maar niet kunt aanraken. Je kunt wel proberen de hanenbalken aan te tikken en dan moet je dus een sprongetje maken om dat te proberen.

Je spant je bekkenbodem langzaam aan (blijf wel doorademen) en gaat dus (in gedachten) de trappen op naar de zolderverdieping. Dan ga je uit het trapgat weg en sta je midden op de zolder (je bekkenbodem is dan nog steeds aangespannen). Nu probeer je met je bekkenbodem nog net iets harder aan te spannen (om de hanenbalk aan te tikken) en dan weer terug naar de zolderverdieping. Je houdt je bekkenbodem dus wel aangespannen.

Na een paar keer ‘aantikken van de hanebalk’ ontspan je de bekkenbodem weer. Nooit overslaan, want ontspannen is minstens zo belangrijk als aanspannen!